De wederzijdse bevestiging van het esthetische en het analytische

Referentie:

Chua, Daniel K. L., Absolute music and the construction of meaning, Cambridge: Cambridge University Press, coll. New perspectives in music history and criticism, 1999, 314 p.

 

Plaatskenmerk:

UA-CST T&L 78 G-CHUA 99

 

Extract:

"The problem was that the morality of the system depended on an analytic of the body, whereas the experience of it was grounded in an aesthetic of the body. Coginition and perception far from being rooted in the same substance, antagonised the soul. Neither material sense nor moral feeling could exist without obscuring the transparency of the other, and yet both were necessary: the analytic named the moral as natural and set the grid of emotions in which the body must move; the aesthetic affirmed as empirical that innate morality of being." (p. 124: On morality)

 

Commentaar:

Hoewel deze discussie over muziek uit de 18e eeuw gaat, is het probleem dat besproken wordt nog steeds actueel. Dit probleem gaat over de verhouding tussen het analytische en het esthetische op het terrein van de muzikale emotie en de moraal. De spanning tussen objectiviteit (analyse) en subjectiviteit (esthetiek) roept vragen op over de algemeen geldendheid van de muzikale waarden. Het probleem van balanceren en nuanceren is net als in de 18e eeuw ook nu nog onderwerp van gesprek, alleen wordt er tegenwoordig niet meer uitgegaan van ingeboren (natuurlijke) moraliteit en een vaste lijst van standaard emoties (affecten). (STAP 3: Relevant boek via UA-CATALOGUS)

Morele en culturele waarde van muziek

Referentie:

Kania, Andrew, art. "The Philosophy of Music", in: Stanford Encyclopedia of Philosophy, Edward N. Zalta (ed.), http://plato.stanford.edu/ (geraadpleegd op 16.12.2011).

 

Plaatskenmerk:

Mijn Documenten/Filosofische bibliotheek

 

Extract:

"(...) our emotional responses to music's expressivity can enable us to savor, understand, and even, to some extent, experience emotions in a ‘safe’ way. They can provide us with a cathartic release, and enable us to participate in a kind of communication with the composer or communion with other members of our musical culture (...) Emphasizing this last point, Roger Scruton argues that music's value is quasi-moral, in that the kinds of music one responds to, or those valued in a particular culture, reflect the state of that individual's or culture's ‘soul’ (...) has argued that there are beneficial consequences of an interest in music in general, such as heightened emotional and aural sensitivity, which are not properly valued as consequences of listening to individual pieces, but which lead us to value musical culture as a whole (...)." (5. Music and Value)

 

Commentaar:

De morele of culturele (of politieke) waarde van muziek is volgens mij inderdaad nauw verbonden met de notie van de expressieve waarde van muziek. Er lijkt zelfs sprake te zijn van een soort voorwaarde, namelijk dat expressiviteit van muziek en de daarmee gepaard gaande emotionele ervaringen ons in staat stellen om communicatief deel uit te maken van een collectief of 'cultuur'. De quasi-morele waarde van muziek komt dan volgens Scruton tot uitdrukking in de manier waarop individuele of collectieve muzikale beleving de staat van de respectievelijk individuele of culturele 'ziel' weerspiegelt. Het quasi-morele is in dit verband een lastig begrip. Wat bedoelt Scruton hier precies mee? Is de kunstervaring een middel om je te verhouden tot de normen waaraan het menselijk handelen gemeten moet worden? Wellicht biedt een wat minder rigide verhouding tussen de expressieve waarde en de morele, culturele (en politieke) waarde van muziek soelaas. (STAP 0: Thematische afbakening via naslagwerk)