De dialogische ruimte

Referentie:

Jaksche, Elisabeth - Van Zilfhout, Peter, "Dialoog, sociale waarden en diversiteit", in: Van Zilfhout e.a. (red.), De Vrije Ruimte. Filosofie, ruimte, ontmoeting, Budel: Damon, coll. Flexus: Fontys filosofie reeks, 2009, p. 88-103.

 

Plaatskenmerk:

Fontys Mediatheek Tilburg Kunsten, 179 vrij

 

Extract:

"De dialogische ruimte, of ruimte van de dialoog, bestaat als een dubbele ruimte. Het is een fysieke ruimte, omdat de deelnemers alleen aanwezig zijn, niet alleen luisteren naar elkaar, maar elkaar ook kunnen zien, zowel bij hun spreken als bij hun zwijgen. Het is ook een talige en geestelijke ruimte, het is een soort van tussenruimte, tussen de deelnemers in gesponnen, die bestaat uit uitgesproken woorden en gedachten, welliswaar individueel uitgedrukt maar zeker ook gemeenschappelijk gedragen. Elke dialogische ruimte is daarom ook uniek en onherhaalbaar." (p. 88-89)

Over Lyotard en de metafoor van het eilandenrijk

Referentie:

Erno Eskens (red.), Dit is Lyotard. Zijn belangrijkste geschriften, samenstelling en inleiding Erno Eskens, Kampen: Agora, 2003, 430 p.

 

Plaatskenmerk:

UA-CST 19.8 P-LYOT 2003

 

Extract:

"Er zijn vele manieren om met taal om te gaan; er zijn vele eilanden. Ieder mens navigeert daartussen. (...) Er zijn geen vaste verbindingen tussen de eilanden, we kunnen op ontelbaar vele manieren navigeren tussen de discoursen. Daar schuilt onze vrijheid. (...) Over eilanden heen vliegen kan echter niet. Het ontbreekt ons aan een metataal waarin we de verschillende talen kunnen vergelijken en beoordelen. We zijn veroordeelt tot zwemmen van discours naar discours, van genre naar genre. En we weten het. We weten dat we een toevallige taal spreken. Dat is het eerste teken dat de postmoderne mens ten diepste sceptisch is." (p.13, inleiding)

Muziek en moderniteit

Referentie:

Bowie, Andrew, "Music, Language and Modernity", in: Benjamin, Andrew (ed.), The Problems of Modernity: Adorno and Benjamin, London - New York: Routledge, 1991 (eerste druk 1989), p. 67-85.

 

Plaatskenmerk:

UA-CST FILO 19.8 G-BENJ 91

 

Extract:

"In music in the modern period there is much more clearly a sense in which the importance of the particular mode of articulation in question lies precisely in the way in which it gives both producer and listener an individual role which can never be fully amenable to analysis in terms of identity with dominant rules. Adorno's suggestion that even music in de modern age can end up using the same dominant mode of rational identification which negates individual meaning (...) has now been overtaken by other historical developments and revealed as an unneccesarily limiting view of music and modernity." (p. 83)